Eerste kennismaking (deel 1)

Mijn eerste kennismaking met de bloesemremedies, was halverwege het tweede jaar van de Geneeskrachtige Kruiden opleiding. Na de koffiepauze kregen we les van een Bach bloesemremedie-therapeute. Zij ging uitleg geven over het, in mijn ogen, wondermiddel.

Ik weet nog dat ik, door de verhalen die ik had gehoord, verschrikkelijk nieuwsgierig was geworden en op het puntje van mijn stoel zat toen de les begon. Wat de vrouw vertelde vond ik fantastisch, maar leek mij tegelijk bijna onmogelijk. Twee druppels remedie in een gebruikersflesje en problemen of trauma’s zouden min of meer oplossen als sneeuw voor de zon.

Het zou als volgt werken: De eerste twee weken ‘weekt’ de remedie het probleem of trauma los. Tijdens die weken kun je inzicht(en) ervaren in het probleem waarvoor je de druppels hebt genomen, bijvoorbeeld inzicht in wat de werkelijke oorzaak van het probleem is.

Na ongeveer twee weken volgt het kantelpunt. Het probleem of trauma (het negatieve) is verdwenen en het nieuwe, het positieve, zet zich vast op de leeg gekomen plek. Dat laatste proces duurt ook ongeveer twee weken. In die laatste twee weken kun je inzicht(en) krijgen over wat je zou moeten doen om het positieve te behouden, zodat je in balans kunt blijven en de weegschaal niet weer doorslaat naar de negatieve kant.

Het gebruik van een remedie is simpel: 4 x daags, 4 druppels onder de tong. Mocht je je op een gegeven moment onrustig voelen, of het gevoel hebben dat je met je ziel onder je arm loopt, dan is het geen enkel probleem om wat vaker de 4 druppels in te nemen, net zo lang tot de onrust weg is. Over het algemeen duurt dat één dag, hooguit twee dagen.

Nu was ik nuchter van aard en niet snel overtuigt. Ik wilde dit eerst weleens zien en het dan pas geloven.

Na de uitgebreide uitleg mochten er vragen worden gesteld. Welke dat allemaal waren weet ik niet meer, behalve één vraag: wat gebeurt er als je een verkeerde remedie uitzoekt?

Het antwoordt was simpel: niets!

Wanneer je een verkeerde remedie kiest, gebeurt er werkelijk niets in je lichaam of geest. Je wordt niet ziek, doordat je een verkeerde remedie hebt ingenomen en het probleem of trauma lost niet op, maar verergerd ook niet. Dat was voor mij een geruststelling.

Na de les mochten we uit de Bachbloesem-Deva kaarten, die op een tafel lagen uitgespreid, een kaart pakken die onze aandacht trok. Volgens mij had ik geen probleem, dus welke kaart kon mijn aandacht nu trekken.

Onverschillig liet ik mijn blik over de prachtige kunstwerkjes gaan, tot die bleef hangen bij een paar donkere ogen. Hoe langer ik ernaar keek, hoe meer die ogen mij naar haar toe leken te trekken. Alsof ik die ogen werd ingezogen.

Ik pakte de kaart, draaide hem om en las de naam van de remedie: Olive (olijf)

Nadat iedereen weer zat, vertelde de vrouw de betekenis van de remedies die iedereen had getrokken. Zo ook die van mij.

‘De olijf is voor mensen die uitgeput zijn. Ben je dat?’

Ik keek haar een beetje bevreemd aan. Ik was helemaal niet uitgeput. Ik gaf toe dat ik wel een poos moe was geweest, maar dat ik daar de laatste tijd geen last meer van had.

Even keek ze mij nog aan, alsof ze nog een opmerking wilde maken. Maar ging toen verder naar de volgende cursist.

Na de les maakte iedereen een remedie voor zichzelf.

Braaf deed ik 2 druppeltjes van de Olive in mijn al met bronwater gevulde flesje en nam het mee naar huis.

Wordt vervolgd…

Dit is één van de 39 kaarten van de: Die Bachblüten-Devas.

De serie is gemaakt door de kunstenaar Alois Hanslian.