Eerste kennismaking (deel 3)
De derde dag
Na de druppels weer te hebben ingenomen, en mij een paar tellen later lamgeslagen te hebben gevoeld, werd het weer pikzwart aan de binnenkant van mijn oogleden. Ik kreeg nogmaals zicht op mijn innerlijk.
Langzaam daalde ik af naar mijn benen. Ik weet nog dat het in mijn linkerbeen net zo donker was als de eerste keer, maar toen ik in mijn rechterbeen kwam, zag ik tot mijn grote verrassing en blijdschap, verspreid drie lichtpuntjes. Ze waren maar klein, maar gaven mij bijna een euforisch gevoel. In mijn rechter onderbeen gebeurde iets en dat iets was goed. Dat voelde ik gewoon.
Het bleef bij die drie lichtpuntjes. Maar ik wist dat dit het begin was van mijn, voor mijn gevoel, moeizame helingsproces.
Elke keer, na het innemen van de druppels, voelde ik het dodelijk vermoeiende gevoel. Dit duurde bijna twee weken. Regelmatig heb ik mij afgevraagd of ik er ooit nog vanaf zou komen, of dat de remedie op deze manier ervoor zorgde, dat ik mij altijd zo zou voelen en ik op die manier dus gedwongen werd het rustiger aan te doen.
Hoe zwaar ook, ik peinsde er niet over om op te geven. Teruggaan naar hoe het was, was geen optie. Dan zou het uiteindelijk niet goed met mij aflopen. Niemand had dat ooit tegen mij gezegd, maar, zoals ik wist dat ik zicht had op mijn innerlijk, wist ik ook dat ik niet gezond bezig was.
De vierde dag
Lamgeslagen hing ik weer in de luie stoel en liet mij naar de donkere krochten van mijn innerlijk voeren. Overigens was het ‘afdalen’ iets wat ik niet zelf in de hand had, het overkwam mij gewoon. Bij mijn rechterbeen aangekomen moet ik wel haast een brede glimlach om mijn mond hebben gehad, want het totale duister was veranderd in het mooiste lichtgrijs dat ik ooit heb gezien. Alsof in die kleur een licht scheen, die het grijs van binnenuit verlichtte en het een zachte, vredige uitstraling gaf. Onaards mooi gewoon.
Een paar dagen later
Uiteindelijk was het zover. Van de top van mijn kruin tot in het puntje van mijn tenen, zag ik een lichtgrijze gloed met de zachte, vredige uitstraling die ik eerder heb mogen zien.
Ik was vreselijk blij. Ook om het feit de handdoek nooit in de ring te hebben gegooid en, ondanks dat het niet echt gemakkelijk was geweest, toch te hebben doorgezet.
Wordt vervolgd…
